خداست ، علامت ناپاكى و پليدى قلب است و همچنين خيانت و خودخواهى . . . نجاستها و ناپاكهايى مانند ادرار ، مدفوع و منى ، به انسان زيان مىرساند و طبيعت انسانى هم به همين جهت يعنى به علّت فساد و آلودگى آنها را از درون جسد و بدن به بيرون مىراند امّا رهايى از آنها يكنوع طهارت و پاكى است و . . . پاكيزگى و طهارت در قرآن كريم خداوند متعال بندگانش را به طهارت دستور داده است ، هم در آنچه مربوط به « روح » است و هم در سطح « بدن » و هم در « محيطزيست » و بدين ترتيب دين اسلام ، اجتناب از آلودگى و اهتمام به پاكيزگى را در تمام ابعاد و سطوح آن به عنوان يك حكم و يك قانون ، وضع و مقرّر كرده است . خداوند سبحان دربارهء طهارت روح مىفرمايد : ( وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا * قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ) « 1 » . « و قسم به جان آدمى و آن كسى كه آن را آفريده و منظّم ساخته * سپس فجور و تقوا ( شرّ و خير ) را به او الهام كرده است * كه هر كس نفس خود را پاك و تزكيه كرده ، رستگار شده است . » هنگامى كه نفس انسانى ، از شرك ، شك ، تعصّبات و ساير رذيلت‌ها پاك گردد به فطرت اوّليّه الهى بازمىگردد . امّا دربارهء اجتناب از آلودگيهاى بدن بازهم خداوند سبحان در قرآن

--> ( 1 ) - سورهء شمس ، آيات 7 - 9 .